Zabiegi chirurgiczne nosa to jedne z najbardziej złożonych działań w zakresie chirurgii twarzy. Nos zbudowany jest z delikatnych trójwymiarowych struktur, które pełnią zarówno funkcję oddechową, jak i estetyczną. Niestety zdarzają się sytuacje, kiedy niezbędne jest przeprowadzenie drugiej, tzw. operacji rewizyjnej. Podjęcie decyzji o jej wykonaniu wymaga dużej rozwagi. Działanie to jest wymagające pod względem technicznym i bardzo złożone. Sprawdź, kiedy druga operacja nosa jest zasadna i jak należy zaplanować taką ingerencję.

Co to jest operacja rewizyjna nosa i kiedy się ją wykonuje?

Powtórna operacja nosa, czyli operacja rewizyjna jest zabiegiem, który przeprowadzany po wcześniejszej operacji plastycznej nosa. Najczęściej tego typu procedura wykonywana jest po rhinoplastyce estetycznej, funkcjonalnej lub też łączonej. Celem zabiegu jest skorygowanie problemów, które pojawiły się na skutek przeprowadzenia pierwszego zabiegu lub też nie zostały podczas pierwszej ingerencji wykonane w sposób całkowity.

Najczęściej drugą operację w obrębie nosa wykonuje się z takich przyczyn jak:

  • utrzymujące się trudności w oddychaniu,
  • asymetria struktur nosowych,
  • deformacje nosa widoczne po wygojeniu,
  • zapadnięcia struktur nosowych,
  • nierówności,
  • brak zadowolenia z uzyskanego efektu estetycznego.

Trzeba pamiętać, że druga operacja plastyczna nosa jest dość trudna. Procesy gojenia przebiegają w sposób indywidualny i są długotrwały. Obrzęk po takiej ingerencji chirurgicznej może utrzymywać się przez wiele miesięcy, natomiast blizny wewnętrzne ulegają często zmianom i wpływają na napięcie tkanek. W związku z tym nie zawsze każdy efekt, nawet jeśli jest niedoskonały już po kilku tygodniach, oznacza możliwość dokonania reoperacji i przebudowania nosa ponownie.

Funkcjonalne wskazania do wykonania powtórnej operacji nosa

Druga operacja nosa wykonywana jest przede wszystkim wtedy, gdy pojawiają się problemy funkcjonalne. Najczęstszymi wskazaniami są wówczas takie sytuacje jak:

  • przewlekła niedrożność nosa,
  • zapadanie się skrzydeł nosa przy wdechu,
  • jednostronne zablokowanie przepływu powietrza,
  • nawracające zapalenia zatok,
  • chrapanie, które uległo nasileniu po wykonaniu operacji.

Przed wykonaniem drugiego zabiegu jednak konieczna jest szczegółowa diagnostyka. Bardzo często problemy po wykonaniu zabiegów chirurgicznych w obrębie nosa spowodowane są niewystarczającą korektą przegrody nosa czy też usunięciem zbyt dużej ilości anatomicznych struktur podporowych wewnątrz nosa.

kobieta z trudnościami w oddychaniu przez nos – niedrożność nosa

Często również podczas operacji dochodzi do zwężenia zastawki nosa lub też bliznowacenia wewnętrznego. W takich przypadkach przeprowadzenie drugich operacji ma charakter przede wszystkim leczniczy. Celem operacji jest poprawa funkcji oddechowych oraz odbudowa stabilności anatomicznej nosa, a także odbudowanie stabilności anatomicznej.

Ponowna operacja nosa a niezadowolenie estetyczne

W praktyce oznacza to że w wielu przypadkach możliwe jest poprawienie nieudanego efektu operacji nosa jednak zakres korekty zależy od warunków anatomicznych oraz przebiegu pierwszego zabiegu. Operacje rewizyjne nosa wykonywane są również w sytuacji, kiedy pacjent nie jest zadowolony z uzyskanego efektu wizualnego po przeprowadzeniu pierwszej ingerencji. W wybranych przypadkach możliwe jest również zastosowanie mniej inwazyjnych metod takich jak korekta nosa kwasem hialuronowym. Najczęściej jest to spowodowane:

  • wciąż widocznym, zbyt dużym garbkiem nosa,
  • asymetrią czubka nosa,
  • zbyt mocnym zwężeniem,
  • powstaniem efektu zapadnięcia się grzbietu nosa,
  • nieregularnościami widocznymi w danym oświetleniu.

Zanim jednak udamy się do lekarza, z chęcią przeprowadzenia kolejnego zabiegu musimy poczekać na ostateczny efekt pierwszej operacji. Taki rezultat uzyskuje się zazwyczaj po upływie 9 a nawet 12 miesięcy dlatego druga operacja nosa najczęściej wykonywana jest dopiero po około roku od pierwszego zabiegu. Długotrwałe obrzęki, a także procesy bliznowacenia mogą przez bardzo długi czas zaburzać rzeczywisty obraz i wprowadzać pacjenta w błąd. Dlatego też tak ważne jest rozróżnienie pomiędzy faktyczną deformacją nosa a standardowymi etapami gojenia i rekonwalescencji po operacji.

ilustracja skrzywionej przegrody nosa utrudniającej oddychanie

Druga operacja nosa – dlaczego taki zabieg jest trudniejszy?

Pod względem technicznym przeprowadzenie operacji rewizyjnej nosa jest znacznie bardziej wymagające niż pierwotna plastyka nosa. Wpływ na ten fakt ma kilka aspektów o charakterze wielowymiarowym. Przede wszystkim trzeba tu wziąć pod uwagę, że:

  • w obszarze operowanym występują już blizny wewnętrzne,
  • tkanki poddane wcześniejszej operacji są znacznie mniej elastyczne,
  • poszczególne struktury anatomiczne, w tym chrząstki bywają często osłabione lub też częściowo usunięte,
  • bardzo ważne anatomiczne punkty odniesienia w obrębie nosa uległy zmianie.

Często też przy powtórnej operacji nosa konieczne bywa wykorzystywanie przeszczepów chrząstki, które najczęściej pobierane są z małżowiny usznej przegrody nosowej, jeżeli została ona zachowana czy z żeber. Celem takiego działania jest odbudowa stabilności, a także poprawa konturu nosa, a nie wyłącznie dokonanie podstawowej korekty estetycznej.

Kwalifikacja lekarska i wybór odpowiedniego terminu operacji

Przeprowadzanie profesjonalnej i szczegółowej kwalifikacji lekarskiej do operacji rewizyjnej nosa jest zdecydowanie bardziej rozbudowane niż w przypadku planowania pierwszego zabiegu. Działanie to obejmuje przede wszystkim:

  • szczegółowy wywiad medyczny z pacjentem,
  • dokładną analizę dokumentacji pacjenta z poprzedniej operacji nosa,
  • ocenę obecnej funkcji oddechowej,
  • badanie endoskopowe,
  • tomografię zatok, jeżeli zachodzi taka potrzeba.

Lekarz podczas kwalifikacji do zabiegu ustala przyczynę obecnego problemu, a także zakres możliwej korekty. Niezbędna jest także ocena jakości tkanek po odbytym już zabiegu chirurgicznym, a także ryzyko dalszych powikłań. Istotna jest również rozmowa o obecnych oczekiwaniach pacjenta. Niekiedy zakres poprawy jest dość ograniczony w związku z przeprowadzonymi wcześniej zmianami.

korekcja nosa profil przed i po operacji

Aby operacja rewizyjna nosa mogła przebiec w sposób zaplanowany i właściwy, kluczowe jest tu również właściwe zaplanowanie takiej ingerencji. Zazwyczaj zalecane jest odczekanie co najmniej roku od momentu wykonania pierwszej operacji nosa. Wówczas ustąpi już obrzęk z miejsca zabiegowego, a także ulegną stabilizacji tkanki. Zakończy się także proces bliznowacenia.

Zbyt wcześnie wykonana operacja może istotnie zwiększyć ryzyko pojawienia się powikłań, a także utrudnić prawidłową ocenę danego problemu. Wyjątkowo, wcześniej można wykonać powtórną operację nosa w sytuacjach nagłych, w których dochodzi do istotnych zaburzeń drożności nosa.

O czym pamiętać, decydując się na drugą operację nosa?

Poza tym, że kolejna operacja w obrębie nosa jest zabiegiem bardziej skomplikowanym, trzeba też wziąć pod uwagę znacznie zwiększoną złożoność procesu samego gojenia nosa. Zazwyczaj to dłuższy okres utrzymywania się obrzęku w okolicy zabiegowej, a także większa podatność na bliznowacenie. Trzeba także liczyć się z ograniczoną możliwością dokonania dalszych korekt w przyszłości.

Podsumowując operacja rewizyjna nosa jest zabiegiem wykonywanym w sytuacjach gdy pojawiają się problemy funkcjonalne lub estetyczne po pierwszej operacji Kluczowe znaczenie ma odpowiednia kwalifikacja pacjenta czas jaki upłynął od poprzedniego zabiegu oraz realna ocena możliwości korekty.

Dlatego też decyzja o przeprowadzeniu drugiej operacji nosa powinna być niezwykle dobrze przemyślana, a także oparta na faktycznie realnej potrzebie. Takie działania należy też powierzyć doskonale wykwalifikowanym lekarzom. Operacje plastyczne nosa o skomplikowanym przebiegu, w tym również działania rewizyjne w obrębie nosa wykonywane są w klinice medycznej OT.CO.

piotr turkowski
Dr n. med. Piotr Turkowski

Specjalista chirurgii odtwórczej włosów oraz chirurgii plastycznej. Wykonuje zabiegi w przeszczepu włosów, liposukcji, plastyki piersi oraz modelowania sylwetki metodą lipotransfer (tzw. lipofilling). Ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, i już podczas...